قدرتش آفريد و بادها را با رحمتش به حركت در آورد و گسترش داد و لرزش و اضطراب زمين را به وسيلهء كوهها آرام ساخت . شرح و تفسير هماى بلند پرواز انديشه‌ها به كنه ذاتش نرسد ! يك نگاه كوتاه به اين فراز از خطبه نشان مىدهد كه امير مؤمنان على ( ع ) دوازده وصف از اوصاف الهى را با انسجام زيبا و نظام جالبى بيان كرده است : در مرحلهء اوّل نشان مىدهد كه چگونه بندگان در مقام مدح و ثنا و شكر خداوند در عمل ناتوانند ( در اين مرحله به سه وصف اشاره شده است ) . در مرحلهء دوّم اين حقيقت را بيان مىكند كه از نظر انديشه نيز چگونه انسانها از درك عظمت و كنه ذات او عاجزند ( در اين مرحله به دو وصف اشاره شده است ) . در مرحلهء سوّم دليل اين مطلب را بازگو مىكند كه ذات پاك او از هر نظر نامحدود و طبعا نعمتهايش نيز بىپايان است و عجز ما از درك ذاتش يا اداى حقّش درست به همين دليل است ( در اين مرحله به چهار وصف اشاره مىفرمايد ) . سرانجام در مرحلهء چهارم به جهان آفرينش و مخلوقات او باز مىگردد ، گويى مىخواهد اين حقيقت را بيان كند كه ذات پاكش را تنها از اين طريق بايد شناخت و اين حد اكثر توان و قدرت ماست ( و در اين قسمت به سه وصف از اوصاف فعل او اشاره شده است ) . اينها گواهى مىدهد كه اين معلّم بزرگ عالم بشريّت تعبيراتى را كه در خطبهء بلند خود انتخاب فرموده همه حساب شده و روى نظام خاصّى بوده است . با اين نگاه اجمالى به تفسير اوصاف دوازده‌گانهء بالا باز مىگرديم :